Otistik Çocuğa Sahip olan Ailelerin sorunları
Reklam
Reklam
Güldal Serficeli

Güldal Serficeli

Psikolog

Otistik Çocuğa Sahip olan Ailelerin sorunları

05 Eylül 2019 - 20:43

Anne ve baba doğan çocuklarının otistik bozukluğu olduğunu öğrendikten sonra duygu, düşünce ve davranışlarının giderek farklılaştığı bir sürece girer.
Bu süreçte yaşadıkları duyguları şöyle sıralarız.

  1. ŞOK
Anne baba tamamen şaşkınlık ve çaresizlik içindedir. Ne yapacaklarını bilemezler. Duygu ve düşünceleri iç içe girmiştir. Özelikle anne günlerce ağlayabilir.
  1. REDDETME (İNKAR)
Çocuğun durumunu kabullenmek istemzler, doktorları suçlarlar. Kimi ebeveyn bu durumun geçici bir sorun olduğunu, ileride düzeliceğini düşünür bazı ebeveynler sorunu görmezden gelmeyi tercih ederler.
  1. ÖFKE (KIZGINLIK)
Ebeveynler kendilerini diğer insanlarla kıyaslayarak, kadere kızgınlık duymaya başlarlar ( niçin benim çocuğum, benim günahım neydi benim kime kötülüğüm dokundu? Vb.)
  1. DEPRESYON ( ACI ÇEKME)  
Ruhsal çöküntü baş gösterir. Belli bir süre iç dünyalarına çekilirler. Zorunlu ihtiyaçlarını bille karşılmaz ve pek konuşmazlar.
  1. SUÇLULUK
Anne baba kendini suçlar. Geçmişte yaptıkları bazı hataların çocuğu bu durumu getirdiklerine inanırlar. Ez zor atlatılan süreçlerden biridir. Çocuk aşırı korunmaya alınır. Her isteği anında yerine getirilir. Ebeveyn böyle davreanarak suçluluk duygusunu hafifletmeye çalışır.
  1. UTANMA
Aile bireyleri çocuğun durumunu gizlemeye çalışırlar ve eş- dost ziyaretlerine ara verirler.(“ şimdi insanlara ne diyeceğim, durumu nasıl açıklayacağım, çocuğumla alay ederlerse vb..)
  1. KABUL ETME VE UYUM
Çocuğun durumunu kabul ederek, onu ailenin bir bireyi olarak görürler. Çocuk için ne yapacaklarına karar verirler ve çare aramaya başlarlar. Bu aşamaya gelindiğinde de ailenin üzüntüsü bitmez. Çocuğun gelişmesindeki yavaşlık zaman zaman aileyi umutsuzluğun gelişşmesindeki yavaşlık zaman zaman aileyi umutsuzluğu sürükleyebilir. Anne çocuğunun akranlarını gördükçe üzüntüsü artar.
Bu süreçler arasındaki geçiş süresi kişiden kişiye değişebilir. Örneğin, kimi, yıllarca hiç yaşamdan yıllar boyu depresyon sürecinde kalabilir. Eşlerde farklı tepkiler vererek bu süreçleri kendilerine özgü yaşarlar. Örneğin,anne çocuğukabullenerek bütün zamanını çocuğun gelişmesine verebilir. Baba ise inkar sürecine takılarak sorumluluktan kaçabilir.
Ebeveynler, otistik çocuğun gereksinimlerinin karşılanmasına yönelik amaçlarına belirlenip, sorumluluk üstlenip, zaman ayırark aile yaşantılarınındaha az zedelenmesini sağlayacaklarıdır.
Otistikbozukluğu olan çocuk yetiştirmenin ve sorunlarla başa çıkmanın en önemli etkenlerinden biri AİLE İÇİNDE BİRLİKTİR.Çocuğun davranışlarından dolayı eşi sorumlu tutma, suçlama, sorumluluktan kaçma hem otistik çocuk hemde aile için olumsuz sonuçlar doğurur. İyi ve düzenli aile ilişkileri çocuğun davranışları üzerinde yararlı bir etki yapar. Çünkü birlik duygusu olan bir ailede her çocuk mutlu olur ve kolay uyum sağlar.ayrıca zor davranışlarla uygun biçimde ilgilenmek için, anne- baba birbirlerinin kararlarını çocuğun önünde destekleyerek, tutarlı bir tutum sergilemelidirler. Otistik çocuğu olan ailelerde bazı eşler birbirinden uzaklaşır. Ailenin her iki tarafındaki akrabalarının desteği de çok önemlidir. Aile bireylerinin ve akrabalarının birbirlerine suçlayıcı dil kullanması boşa zaman kaybıdır. Ne yazık ki bazı eşlerin ya da akrabalrın tutumları yapıcı olmayablir. Bu olumsuz tutumla baş etmenin yolu, sakin ve ağırbaşlı olmak, bilgi vermek ve tartışmaların içine girmemektedir.
Otistik bozukluğu olan çocuğun eğitimine olabildiğince erken başlanması, çocuğun toplum içinde uygun davranmayı öğrenmesi ve sorunlarının çözümlenmesi açısından önemlidir.
Evet, otistik bozukluğu olan çocukların yetiştirilmesi, eğitilmesi uzun bir süreçtir. Bu süreçte kendinizi ve ailenin diğer üyerini de ihmaletmemeniz gerekmektedir.bu konularda özel eğitim kurumlardan ve uzmanlardan destek alabilirsiniz.
Hoşça kalın.