Bugün Dünya Pilotlar Günü…
Gökyüzüne hayatını adayanları hatırlamak için güzel bir gün.İnsan gökyüzüne bakınca ister istemez şunu düşünüyor:
Birileri gerçekten ilk kez “ben bunu yaparım” demiş.Vecihi Hürkuş mesela…
1916’da uçmaya başlıyor. Düşünsene, ortada doğru düzgün bir havacılık altyapısı bile yok.
Buna rağmen gökyüzüne çıkıyor, 1920’lerde yaptığı gösterilerle Türkiye’de akrobasi uçuşlarının öncülerinden biri oluyor.Sonra Sabiha Gökçen var.
1935’te eğitime başlıyor, 1936’da ilk kez havalanıyor.
Çok geçmeden 1937’de görev uçuşlarına çıkıyor.
Savaş uçuşu yapan, bomba kullanan bir kadın pilot…
O dönem için gerçekten alışılmış bir şey değil.Bir de Cengiz Topel…
1964’te Kıbrıs’ta görev uçuşuna çıkıyor. Uçağı düşürülüyor, esir alınıyor ve şehit ediliyor.
Gökyüzü bazen sadece özgürlük değil… bazen de büyük bir bedel demek.Bugün uçak görmek çok normal geliyor.
Ama o ilk yılları düşününce işin rengi değişiyor biraz.Belki de her uçuşta, o ilk “ben yaparım” diyenlerin cesareti var.
Ve bazen o cesaretin ödediği bedel…
Gökyüzüne hayatını adayanları hatırlamak için güzel bir gün.İnsan gökyüzüne bakınca ister istemez şunu düşünüyor:
Birileri gerçekten ilk kez “ben bunu yaparım” demiş.Vecihi Hürkuş mesela…
1916’da uçmaya başlıyor. Düşünsene, ortada doğru düzgün bir havacılık altyapısı bile yok.
Buna rağmen gökyüzüne çıkıyor, 1920’lerde yaptığı gösterilerle Türkiye’de akrobasi uçuşlarının öncülerinden biri oluyor.Sonra Sabiha Gökçen var.
1935’te eğitime başlıyor, 1936’da ilk kez havalanıyor.
Çok geçmeden 1937’de görev uçuşlarına çıkıyor.
Savaş uçuşu yapan, bomba kullanan bir kadın pilot…
O dönem için gerçekten alışılmış bir şey değil.Bir de Cengiz Topel…
1964’te Kıbrıs’ta görev uçuşuna çıkıyor. Uçağı düşürülüyor, esir alınıyor ve şehit ediliyor.
Gökyüzü bazen sadece özgürlük değil… bazen de büyük bir bedel demek.Bugün uçak görmek çok normal geliyor.
Ama o ilk yılları düşününce işin rengi değişiyor biraz.Belki de her uçuşta, o ilk “ben yaparım” diyenlerin cesareti var.
Ve bazen o cesaretin ödediği bedel…
